กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ถือว่าปรานีมันแล้ว
เฉียวหว่านเหยียนจิบชาไปคำหนึ่ง “เรื่องประหลาดพิสดารจนเหลือเชื่อแบบนี้ ก็ไม่ต่างอะไรกับเรื่องเล่าลี้ลับเลยจริงๆ จื่อยวน เจ้าจำไว้แค่ว่า วันหน้าอย่าได้คิดจะฆ่าเฉียวอี้ฮวนอีก อย่างน้อยก็ในตอนนี้”
ดูท่าคงยังไม่พอสินะ
ในใจมีความเคียดแค้น แต่ยังไม่ได้ลงมือทำเรื่องชั่วร้ายอะไรให้เห็นเป็นรูปธรรม วิถีสวรรค์ก็เลยยังคุ้มครองนางอยู่
หรือไม่ก็... กรรมชั่วยังสะสมไม่มากพอ
จื่อยวนไม่ได้ซักไซ้ให้มากความ “บ่าวเข้าใจแล้วเจ้าค่ะ คุณหนู”
คุณหนูสั่งอะไรนางก็ทำตามทั้งนั้น เพียงแต่นางไม่ยอมปลงใจรับจริงๆ!
ทั้งที่คนผู้นั้นมายืนกระโดดโลดเต้นอยู่ตรงหน้าแท้ๆ แต่กลับแตะต้องไม่ได้แม้แต่ปลายเล็บ
“เรื่องนี้ อย่าพูดออกไปล่ะ”
“บ่าวเข้าใจเจ้าค่ะ”