ตามน้ำไป ช่วยส่งเสริมนางสักหน่อย

ตามน้ำไป ช่วยส่งเสริมนางสักหน่อย

“เจ้าไม่ได้เป็นอะไรใช่ไหม” คำพูดที่จุกแน่นอยู่ในลำคอของเจียงฉีอวิ๋นสุดท้ายก็หลุดออกมาได้เพียงไม่กี่คำนี้ แต่ก็แสดงถึงความไม่เข้าใจของเขาออกมาได้อย่างชัดเจน

สีหน้าของอวิ๋นเหิงยังคงสงบนิ่งผ่อนคลาย ดูเหมือนจะไม่รู้สึกเลยสักนิดว่าคำพูดเมื่อครู่ของตนมีอะไรผิดแปลก หรือกระทั่งดูตามใจจนเกินพอดีไปด้วยซ้ำ

เฉียวหว่านเหยียนกะพริบตาปริบๆ เงยหน้ามองสีหน้าที่ยังคงสงบนิ่งเป็นธรรมชาติของอวิ๋นเหิงแวบหนึ่ง แล้วอ้าปากงับขนมกุ้ยฮวาที่เขายื่นมาให้อย่างว่าง่าย

ไม่มีใครสนใจเขา แต่ตอนนี้เจียงฉีอวิ๋นไม่คิดแล้วว่าจะมีใครสนใจตนหรือไม่ เพราะนั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญอีกต่อไป

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เจอคนอย่างอวิ๋นเหิง!