โง่จริง!

โง่จริง!

ด้านนอกฟ้ายังสว่างอยู่ แต่ในกระโจมกลับจุดเทียนสว่างแล้ว

แสงสีส้มอมเหลืองวูบไหวเบา ๆ ทอดเงาสลัวกระจัดกระจาย

จื่อยวนกำลังจัดเตรียมเสื้อผ้าและเครื่องประดับที่คุณหนูจะใส่เข้าไปในป่าล่าสัตว์วันพรุ่งนี้ ด้วยความที่ต้องตามพวกองค์รัชทายาทไปล่าสัตว์ การแต่งกายย่อมไม่อาจหรูหราเหมือนยามปกติ

อวิ๋นเหยาถือขนมน้ำตาลปั้นเดินเข้ามา “พี่อาเหยียน เรียกหาข้าหรือ”

อวิ๋นเหยานั่งปุกลงบนเก้าอี้ “พี่จื่อยวนบอกว่าพี่อยากเจอข้า ข้าก็รีบวิ่งมาเลย!”

น้ำเสียงว่าง่ายที่แฝงแววอ้อนขอคำชมทำเอาเฉียวหว่านเหยียนหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ “เหยาเหยาเด็กดีจริง ๆ”