กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ข้ามันโง่เองแหละ
“คุณหนูพูดมีเหตุผลเจ้าค่ะ หยกเหอสื้อชิ้นนี้เข้ากับชุดที่คุณหนูเอามาไม่ค่อยได้เลย”
เฉียวหว่านเหยียนกวักมือ ส่งสัญญาณให้จื่อยวนยกกล่องเครื่องประดับเข้ามา แล้วหยิบดอกไม้ทงเฉาสีเหลืองนวลชั้นบนสุดขึ้นมา
ลวดลายละเอียดอ่อนตรงขอบกลีบราวกับรอยจูบของธรรมชาติบนดอกไม้จริง การไล่เฉดสีชวนฝันและนุ่มนวลอย่างยิ่ง
เฉียวหว่านเหยียนยิ้มจนตาหยี “เอาดอกนี้แหละ คืนนี้ใส่ชุดกระโปรงระบำผีเสื้อมายาสีเหลืองสว่าง เข้าคู่กับดอกไม้ทงเฉาดอกนี้ต้องสวยมากแน่ๆ”
“เจ้าค่ะ คุณหนูใส่ชุดไหนก็สวยที่สุดทั้งนั้น”
เฉียวหว่านเหยียนหัวเราะเบาๆ “ถึงเจียงฉีอวิ๋นจะไม่ได้เรื่องได้ราวอะไร แต่ชุดดอกไม้ทงเฉาที่เอามาให้นี่สวยถูกใจข้าจริงๆ ชอบมากเลยล่ะ”