อืม ชักจะตื่นเต้นเร้าใจขึ้นมานิดๆ แล้วสิ

อืม ชักจะตื่นเต้นเร้าใจขึ้นมานิดๆ แล้วสิ

“เฉียวหว่านเหยียน”

เฉียวหว่านเหยียนปรายตามองไปทางต้นเสียง “มีอะไร”

เจียงฉีอวิ๋นชะงักไปนิด “มะ...ไม่มีอะไร ก็แค่อยากถามเจ้าว่ายังอยากได้โคมไฟอยู่ไหม”

เฉียวหว่านเหยียนหลับตาลงอย่างขี้เกียจจะตอบ จื่อยวนจึงตอบแทนว่า “ท่านจิ้งอันโหวส่งคนนำโคมขอพรกับโคมไฟมาให้แล้วเจ้าค่ะ ไม่รบกวนเสี่ยวโหวเหยียหรอก”

“อะ...อ้อ รู้แล้ว”

เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ จู่ๆ เฉียวหว่านเหยียนก็พูดขึ้นว่า “เสี่ยวอวิ๋นจื่อ แต่ข้ายังขาดขนมกุ้ยฮวาอยู่อีกหน่อยนะ”

เจียงฉีอวิ๋นชะงักเท้า หน้าผากมีเส้นดำผุดขึ้นมาด้วยความไม่อยากจะเชื่อ “เสี่ยว...เสี่ยวอวิ๋นจื่อเนี่ยนะ ยัยผู้หญิงคนนี้เป็นบ้าไปแล้วหรือไง”

เห็นเขาเป็นขันทีในวังหรือยังไงกัน