กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ฉันชอบดื่มน้ำส้มเกล็ดส้ม
“องค์หญิงคงไม่คิดว่าข้าใจร้ายหรอกนะเพคะ” เฉียวหว่านเหยียนคล้องแขนอีกฝ่ายพลางถามเสียงเบา
เฮ่อเป่าจูส่ายหน้าเบา ๆ “จะคิดแบบนั้นได้ยังไงกัน เขาเป็นผู้ชายแท้ ๆ รู้อยู่แก่ใจว่าพวกเราสองคนเป็นผู้หญิงอยู่ตรงนั้น ยังกล้าทะเล่อทะล่าเข้ามารบกวน เจ้าทำกับเขาแบบนั้นก็เพราะชาตินี้เขาดวงกุดสมควรโดนเจ้าด่า ทำแบบนี้ก็ถือว่าสงเคราะห์เขาแล้ว”
เฉียวหว่านเหยียนกะพริบตาปริบ ๆ รู้สึกว่าคำพูดนี้ฟังดูมีเหตุผลทีเดียว จู่ ๆ นางก็รู้สึกว่าองค์หญิงสิบไม่ได้ไร้ประโยชน์อย่างที่คิดไว้เสียทีเดียว
อย่างน้อยสายตากับฝีปากก็ใช้ได้เลย
หญิงสาววัยแรกรุ่นในชุดสีสันสดใสงดงามเดินตรงเข้ามาทางนี้ “ขอถามหน่อยเถิดเจ้าค่ะแม่นาง ดอกไม้ที่ปักอยู่บนศีรษะของท่านคือดอกทงเฉ่าใช่หรือไม่”