กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เจ้ามันคนไม่ดี เจ้าหลอกข้า
พอสาวใช้คนนั้นกลับมาก็เห็นเฉียวหว่านเหยียนยืนอยู่ตรงประตูเรือนหย่งหนิง นางลอบสังเกตสีหน้าของอีกฝ่ายอย่างละเอียด เมื่อเห็นว่าไม่เหมือนคนกำลังโกรธ ทั้งยังมีรอยยิ้มอ่อนโยนบางเบาแต้มอยู่บนหน้า จึงรีบก้าวเข้าไปหา
“บ่าวเป็นสาวใช้ที่เพิ่งมาใหม่ของเรือนหย่งหนิง คารวะคุณหนูรองเจ้าค่ะ คุณหนูรองสบายดีหรือไม่เจ้าคะ”
เฉียวหว่านเหยียนเอ่ยถามอย่างไม่รีบร้อน “เจ้าทำงานคล่องแคล่วดี แถมยังรู้จักมองหางานทำอีกด้วย ก่อนหน้านี้เคยทำงานที่ไหนมาก่อนงั้นหรือ?”
สาวใช้ชะงักไปนิดหนึ่ง “ก่อนหน้านี้บ่าวเป็นราษฎรสามัญ ไม่เคยไปทำงานที่ไหนมาก่อนเจ้าค่ะ แต่ท่านแม่สุขภาพไม่ดี บ่าวถึงได้ยอมขายตัวเป็นทาสเข้ามาทำงานในจวน เพื่อหาเงินเบี้ยหวัดไปรักษาท่านแม่เจ้าค่ะ”