กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
คนวางยาพิษ
เจียงฉีอวิ๋นโมโหจนหัวเราะออกมา พอเห็นสีหน้าจริงจังของเฉียวหว่านเหยียน เขาก็โกรธจนด่าไม่ออกเลยทีเดียว
ปากคอทำไมถึงได้ร้ายกาจขนาดนี้นะ
กินสารหนูเข้าไปหรือไง
“เจ้าเอาจริงเหรอ”
เฉียวหว่านเหยียนจริงจังจนไม่รู้จะจริงจังยังไง “ใครล้อเล่นกับเจ้ากัน เจ้าคิดจะคืนคำใช่ไหมล่ะ!”
เจียงฉีอวิ๋นผ่อนลมหายใจยาว ทั้งขำทั้งโมโห
“ก็ได้” เขาตอบลากเสียงยาว ก่อนจะยกมือขวาขึ้นฟ้าสาบาน “ถ้าข้าคืนคำ ขอให้ข้าตายโหง โดนฟ้าผ่า คนรอบข้างทอดทิ้ง ป่วยเป็นโรคร้าย ตระกูลล่มจม วิญญาณแตกสลาย โดนสับเป็นพันชิ้น ไม่ได้ผุดไม่ได้เกิด ตายไปก็ขอให้ลงนรกสิบแปดขุมไปทนทุกข์ทรมานให้สาสมเลย”