กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ยังไม่รีบหนีอีก จะรอให้อ๋องผู้นี้จับตัวหรือไง
ประตูเปิดออกเสียงดังเอี๊ยด เฉียวหว่านเหยียนกับจื่อยวนสะท้านวาบพร้อมกันจนขนลุกซู่ไปทั้งตัว
ทั้งสองยืนตัวแข็งทื่ออยู่นาน ในที่สุดก็ค่อย ๆ หันไปมองเฮ่อเยี่ยนหลี่ตรงประตู
ทั้งคู่สูดลมหายใจเฮือก เฮ่อเยี่ยนหลี่มองท่าทางน่าสงสารของเฉียวหว่านเหยียนที่ทั้งรู้สึกผิดทั้งสั่นงันงก ไม่รู้ไปทำอะไรในครัวมา แก้มถึงได้เปรอะเปื้อนคราบสกปรกสีดำมิด เสื้อผ้าก็เลอะเขม่าดำอย่างเห็นได้ชัด ดูราวกับเพิ่งหนีภัยสงครามกลับมาอย่างไรอย่างนั้น
เฮ่อเยี่ยนหลี่เอามือข้างหนึ่งยันกรอบประตูไว้ พลางก้มมองเฉียวหว่านเหยียนที่เตี้ยกว่าเขาตั้งหนึ่งช่วงศีรษะ “ยังไม่รีบหนีอีก จะรอให้อ๋องผู้นี้จับตัวหรือไง”
พอสิ้นเสียง เฉียวหว่านเหยียนก็ดึงมือจื่อยวนแล้วออกตัววิ่งเผ่นแนบทันที