คุณหนูรองเฉียวเหตุใดถึงอารมณ์ร้ายกาจปานนี้

คุณหนูรองเฉียวเหตุใดถึงอารมณ์ร้ายกาจปานนี้

หลิวเยียนหรันมองท่าทางแสร้งตกใจของนางแล้วรู้สึกขนหัวลุก ทั้งที่ตนเองกุมความได้เปรียบไว้ทุกอย่าง แต่ทำไมเพียงคำพูดสั้นๆ ไม่กี่ประโยคของอีกฝ่าย กลับทำให้ตนแก้ตัวไม่ออกแม้แต่คำเดียว

นางอธิบายไม่ได้ว่าทำไมถึงต้องดั้นด้นมาตามหาอี้ฮวนที่เมืองหลวงโดยไม่สนสิ่งใด

นางอธิบายไม่ได้ว่าทำไมเฉียวหว่านเหยียนลงมือไปครึ่งๆ กลางๆ แล้วไม่ฆ่านางให้ตาย

นางไม่รู้จะอธิบายอย่างไร ถึงขั้นถูกเฉียวหว่านเหยียนสาดโคลนใส่ก็ยังไม่รู้ว่าจะตอบโต้อย่างไร

หัวใจเต้นรัวอย่างรุนแรง หลิวเยียนหรันรู้สึกว่าตอนนี้ตนเองแทบจะเป็นบ้าอยู่แล้ว

เฉียวหว่านเหยียนพูดทีละคำ “เจ้าบอกว่าข้ารังแกท่านพี่หญิง ใครจะไปเชื่อกัน ใครจะไปเชื่อคำโกหกที่ไม่มีอยู่จริง”