กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
สุราหยกราชสำนัก
ท้องฟ้ากว้างใหญ่ไร้ขอบเขตราวกับผ้าต่วนสีดำผืนยักษ์ บดบังแสงแดดอบอุ่นยามกลางวันไปจนหมดสิ้น
เฉียวหว่านเหยียนนั่งอยู่หน้ากระจกทองแดง มองเงาสะท้อนของตัวเอง หลายวันที่อยู่ในหุบเขาโอสถนี้ อาหารที่ป้าจางทำจะใส่สมุนไพรตามที่อวิ๋นเหิงสั่งไว้ทุกมื้อ จนช่วงนี้สีหน้าของนางดูเปล่งปลั่งมีเลือดฝาดขึ้นมาก
ผิวพรรณขาวอมชมพู สดใสเปล่งประกาย
“คุณหนู ตอนนี้ท่านกับคุณชายอวิ๋นสนิทสนมกันดี มิสู้แอบไปคุยกับคุณชายอวิ๋นหน่อย อย่าให้คุณชายอวิ๋นปรุงยาถอนพิษให้เฉียวอี้ฮวนดีไหมเจ้าคะ”