คุณชายคิดว่าต้องทำอย่างไรถึงจะทำให้ข้าสบายใจได้

คุณชายคิดว่าต้องทำอย่างไรถึงจะทำให้ข้าสบายใจได้

อวิ๋นเหิงรีบอธิบายว่า “ไม่ใช่ว่าข้าจงใจจะให้เจ้ากินยาเหอกวนนะ แต่ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ยาบำรุงปราณในขวดกระเบื้องนี้ถูกอาเหยาสลับเป็นยาเหอกวนที่ฤทธิ์ไม่แรงมากต่างหาก! เจ้าอย่าเข้าใจผิดไปเลย”

เฉียวหว่านเหยียนมองสีหน้าที่นิ่งสงบไร้คลื่นลมมาตลอดของเขา ในที่สุดก็มีแววประหลาดใจผุดขึ้นมาสายหนึ่ง ในใจก็เชื่อแล้วว่ายาเหอกวนนั่นไม่ใช่สิ่งที่เขาจงใจจะให้นางกินจริงๆ

ยิ่งนึกภาพไม่ออกเลยว่า คนอย่างเขาหากดวงตาเปี่ยมไปด้วยตัณหาราคะจะมีเสน่ห์ชวนมองขนาดไหน

เฉียวหว่านเหยียนผุดรอยยิ้มดูไร้พิษสง “คุณชายอวิ๋น ข้าเชื่อท่านเจ้าค่ะ”

พอแม่นางเฉียวบอกว่าเชื่อเขา อวิ๋นเหิงกลับรู้สึกผิดในใจขึ้นมาอย่างท่วมท้นในชั่วพริบตา