ขึ้นรถมา ข้าจะไปส่งเจ้ากลับ

ขึ้นรถมา ข้าจะไปส่งเจ้ากลับ

พวกบ่าวไพร่ในเรือนหย่งหนิงแทบไม่เคยเห็นคุณหนูใหญ่โผล่มาที่เรือนหย่งหนิงเลย ปกติในจวนคุณหนูใหญ่ก็มักจะเดินเลี่ยงคุณหนูรองอยู่ตลอดเพราะกลัวจะโดนคุณหนูรองรังแก แล้ววันนี้ทำไมถึงได้มาที่นี่กันล่ะ?

“คุณหนูใหญ่ ตอนนี้คุณหนูของพวกเราไม่อยู่เจ้าค่ะ หากท่านมีธุระไว้ค่อยมาทีหลังเถอะ” สาวใช้คนหนึ่งพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยเกรงใจนัก

เฉียวอี้ฮวนชินชากับน้ำเสียงแบบนี้ไปแล้ว อย่าว่าแต่เฉียวหว่านเหยียนเลย แม้แต่พวกบ่าวไพร่ในจวนก็ยังลู่ตามลม ไม่เคยเห็นนางเป็นเจ้านายจริง ๆ สักคน

“ไม่เป็นไร ข้ามาหาแม่นางอวิ๋นเหยา”