นางโกหก

นางโกหก

เฮ่อเยี่ยนหลี่ไม่ต้องเดาก็รู้ว่า ภายใต้ท่าทางบอบบางหวาดกลัวของเฉียวหว่านเหยียนในตอนนี้ ซ่อนความคิดแบบไหนเอาไว้

พอเห็นนางวิ่งโร่ไปหาเฮ่อจืออวี่ เขาก็กระชากตัวนางกลับมาทันที

พวกองครักษ์ใต้บังคับบัญชาขององค์รัชทายาทต่างพากันชักกระบี่ชี้มาทางเขา ชั่วพริบตาบรรยากาศก็ตึงเครียดขึ้นมาจนเย็นยะเยือกถึงขีดสุด

เฮ่อเยี่ยนหลี่ไม่มีความเกรงกลัวแม้แต่น้อย มือใหญ่ลูบศีรษะเฉียวหว่านเหยียนเบา ๆ ก่อนพูดขึ้นมาอย่างยียวน “เสด็จพี่จะทำอะไรหรือ คิดจะฆ่าน้องชายคนนี้หรืออย่างไร”

เฮ่อจืออวี่ขมวดคิ้ว “ปล่อยนาง ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ”

เฮ่อเยี่ยนหลี่ยิ้ม “ข้าชอบให้คนไม่เกรงใจอยู่พอดี เสด็จพี่คิดจะไม่เกรงใจข้ายังไงหรือ จะฆ่าข้าหรืออย่างไร”