กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
เฉียวหว่านเหยียน: ข้า หน้าใสใจหมาป่า
“คุณหนู ข้าบอกแล้วไงเจ้าคะว่าคุณหนูรองไม่ได้กลับตัวเป็นคนดีอย่างที่คุณหนูคิดหรอก นางแค่ใช้คุณหนูเป็นสะพานเข้าหาฝ่าพระบาทชัด ๆ!” เสี่ยวอิ๋งโกรธจัด ทั้งยังแค้นใจที่เหล็กไม่ยอมเป็นกล้า
เฉียวอี้ฮวนเดินคอตกกลับไปอย่างเหม่อลอย บนใบหน้าเต็มไปด้วยความอ้างว้างและเจ็บปวด
เสี่ยวอิ๋งเกลี้ยกล่อมว่า “คุณหนูเจ้าคะ บางครั้งคุณหนูก็ต้องเอาแต่ใจบ้างนะเจ้าคะ เอาแต่ยอมกล้ำกลืนเพื่อรักษาส่วนรวมมีแต่จะทำให้ตัวเองเจ็บปวดขึ้นไปอีก”
เฉียวอี้ฮวนรู้สึกเพียงปลายนิ้วเย็นยะเยือกเสียดแทงกระดูก “ฝ่าพระบาททรงชอบที่ข้าเป็นคนไม่แย่งชิงกับใคร หากข้าเปลี่ยนไป แล้วจะต่างอะไรกับคนอื่นเล่า”
เสี่ยวอิ๋งถอนหายใจออกมาอย่างจนใจ พอมองท่าทางเศร้าหมองของนางแล้วก็ตัดใจพูดต่อไม่ลง