ออกเดินทาง

ออกเดินทาง

หิมะเริ่มโปรยปรายลงมาทีละน้อย เกล็ดหิมะหนาราวกับขนนกพากันร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้าไม่ขาดสาย

เฉียวหว่านเหยียนกอดกระเป๋าน้ำร้อนพลางมองทิวทัศน์หิมะนอกหน้าต่างรถม้า ล้อรถม้าบดไปตามทางส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด ผืนแผ่นดินที่ถูกหิมะขาวโพลนปกคลุมราวกับภาพวาดอันงดงามและเงียบสงบ

เดินทางไปได้ราวเวลาหนึ่งก้านธูป ก็มาถึงโรงน้ำชาในที่สุด

เฉียวอี้ฮวนลงจากรถม้าเป็นคนแรก และก็เป็นไปตามคาดไม่ผิดเพี้ยน นางเห็นเฮ่อจืออวี่กำลังนั่งดื่มชาอยู่ด้านในโรงน้ำชา

ในใจนางเบิกบานใจยิ่งนัก รีบก้าวเร็วเข้าไปหา “ฝ่าพระบาท!”