0125

⬢⬢⬢

ตอนที่ 125 ห้วงเหวสงบ สงครามยุติ

บนกำแพงเมืองหานยาเฉิง ผู้แข็งแกร่งผู้ประกอบอาชีพจำนวนมากมารวมตัวกัน สีหน้าตึงเครียด เตรียมรับคลื่นต่างเผ่าอันน่าสะพรึงที่อาจปะทุขึ้นได้ทุกเมื่อ

กลางเวหาเบื้องบน สองร่าง สีม่วงหนึ่งสีขาวหนึ่ง พุ่งสลับประจันกันด้วยความเร็ว พลังงานอันน่าสะพรึงแผ่เป็นระลอกซ้อนกันไปมา จนอากาศสั่นสะเทือนและมิติแตกแยก

"นั่น...หวังเฉิน?"

สีหน้าหยางเถาเถาซับซ้อนยิ่ง ไม่เข้าใจว่าทำไมหวังเฉินถึงไปยืนอยู่เคียงข้างคนเผ่ามาร

หรือว่า หวังเฉินถูกลักพาตัว?

หยางเถาเถาขมวดคิ้วแน่น แต่จากภาพที่สังเกตได้ ดูเหมือนจะไม่ใช่ถูกลักพาตัวเลย