เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 124 องค์ชายลำดับที่เจ็ดแห่งเผ่ามาร ปาปาโลฉี!
นอกเหวเยือกแข็ง เบื้องบนฟากฟ้าสูงหมื่นจั้ง เซียนกระบี่ปีกขาวไป๋อวี๋โหรวถือกระบี่ยืนอยู่ สายตาสงบนิ่งกวาดมองลงเบื้องล่าง
ภาพที่กระทบเข้าตาไป๋อวี๋โหรวคือผืนแผ่นดินกว้างใหญ่ ทว่าดินแดนกลับดำมืดสนิท ไม่อาจรับรู้ถึงไอชีวิตแม้เพียงเสี้ยว ทำให้ผู้พบเห็นต้องสะเทือนใจ
ภายใต้อิทธิพลของพลังงานหุบเหว ภายในระยะอิทธิพลร้อยลี้ ทุกสิ่งที่มีชีวิตจะค่อย ๆ เสื่อมสลายและดับสูญ
หากอยู่ในระยะอิทธิพลของหุบเหวนานเกินไป สติปัญญาและจิตใจของมนุษย์เองก็จะถูกกัดกร่อนทีละน้อย กลายเป็นสิ่งมีชีวิตห้วงเหวทีละนิด
และปรากฏการณ์แปรสภาพเช่นนี้ ก็คือหนึ่งในวิธีการที่เผ่าพันธุ์ต่างถิ่นใช้รุกรานดาวคราม!
ส่วนมนุษย์ที่ได้รับผลจากพลังห้วงเหว ผิวหนังจะงอกิ่งผิดปกติขึ้นมา ซึ่งมีชื่อเรียกว่ารอยกลายพันธุ์!