เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 201 ขอแค่ได้เห็นพวกเธอเป็นพอ
โจวเสวี่ยยิ้มบาง ๆ กล่าวขึ้นคำหนึ่ง “ขอบคุณค่ะ”
โจวอวี่ตวัดสายตาค้อนใส่เขา ในใจยังคงไม่ยินยอมพร้อมใจ ทว่าใครใช้ให้ท่านพ่อของเขาไม่รักดีเองกันเล่า ยืนกรานจะแต่งภรรยารุ่นน้องเข้ามา จนทำให้ศักดิ์อาวุโสของพวกตนถูกดึงต่ำลงไปหมด
เขาพยายามฝืนยิ้มออกมาเล็กน้อย “ฉันขอบคุณสามีน้ารองจริง ๆ เลยนะ”
เซี่ยจิ่งเฉิงพยายามกลั้นหัวเราะ “เอาละ ว่าว่าง่ายดีมาก เล่นให้สนุก กินเยอะ ๆ หน่อยนะ”
“ได้เลยสามีน้ารอง ถึงปีใหม่สามีน้ารองต้องแจกซองอั่งเปาใบใหญ่ให้ฉันด้วยนะ”
เซี่ยจิ่งเฉิงคาดไม่ถึงว่าเขาจะพูดเรื่องนี้ขึ้นมาได้ “กว่าจะถึงปีใหม่ยังมีเวลาอีกตั้งสองเดือน นายอยากได้เงินจนบ้าไปแล้วหรือเปล่า”
“นี่ไม่ใช่ว่ารีบเตือนคุณไว้แต่เนิ่น ๆ หรอกหรือ จะได้ไม่ถึงเวลาแล้วคุณงอแงบอกว่าไม่ได้เตรียมไว้”
“เอาละ ๆ วางใจเถอะ ในเมื่อนายเอ่ยปากเรียกฉันว่าสามีน้ารองแล้ว ซองอั่งเปาไม่ขาดนายนอกแน่ แต่งภรรยาสามีน้ารองยังรับเหมาจัดการให้นายได้เลย”
โจวอวี่ตวัดสายตาค้อนใส่เขาอีกรอบ “พอเลย แค่เรียกคุณว่าสามีน้ารองสองคำ คุณก็ตัวลอยจนจำไม่ได้แล้วว่าตัวเองแซ่อะไร ที่เรียกคุณ ฉันเห็นแก่หน้าน้ารองของฉันต่างหาก ถ้าวันไหนน้ารองของฉันเปลี่ยนตัวคุณขึ้นมา ฉันก็จะไปเรียกคนอื่นว่าสามีน้ารองแทน”