เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 200 พวกเราแต่งงานกันเถอะ
ผ่านไปราว 15 นาที ซ่งหย่าเผยก็ถือกระเป๋าใบเล็ก สวมรองเท้าส้นสูงเดินเข้ามา
พอเธอเห็นใบหน้าทั้งสองข้างของกัวชุนเอ๋อน้องสาวสามีบวมแดงขึ้นมา ก็เกิดโทสะขึ้นทันที
“ชุนเอ๋อ นี่ใครทำน่ะ ทำไมถึงลงมือหนักขนาดนี้”
กัวชุนเอ๋อรีบร้องไห้โฮ “พี่สะใภ้ ในที่สุดพี่ก็มา ยายแพศยานั่นไม่เพียงแต่ตบฉันเท่านั้น แต่ลูกสาวของหล่อนยังตีลูกชายฉันด้วย หล่อน...หล่อนแม้แต่ตระกูลซ่งก็ยังไม่เห็นอยู่ในสายตาเลย...”
ซ่งหย่าเผยหันไปมองหลานโม่ “เธอใช่ไหมที่ตบน้องสาวฉัน”
หลานโม่เอนกายพิงพนักเก้าอี้ ท่าทางไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย ทำเพียงแค่ช้อนสายตาขึ้นมอง
“ลูกชายของหล่อนด่าทอลูกสาวฉันว่าเป็นเด็กใจแตกไม่มีพ่อ ส่วนหล่อนก็ใส่ร้ายว่าฉันเที่ยวยั่วผู้ชายไปทั่ว หล่อนกับลูกชายสมควรโดนตบทั้งคู่ ตระกูลซ่งก็ถือเป็นตระกูลใหญ่ในจิงตู คุณในฐานะคุณหนูใหญ่ตระกูลซ่ง ก็คงจะมีการศึกษา รู้ความ สง่างาม เพียบพร้อม และมีเหตุผล
ในเมื่อกัวชุนเอ๋อคนนี้เป็นน้องสาวบ้านสามีของคุณ งั้นเห็นแก่หน้าคุณ วันนี้ฉันจะละเว้นหล่อนสักครั้ง คุณพาหล่อนกลับไปอบรมสั่งสอนทั้งหล่อนและลูกชายให้ดีเถอะ จะได้ไม่ไปทำชั่วตลบหลังจนล้ำเส้นคนที่ไม่ควรรบกวน จนเดือดร้อนมาถึงตระกูลซ่งของคุณ”