กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 151 คนถ่อยได้ใจ
พอเดินมาถึงประตูโรงเรียน เซียวหย่งลี่ก็พูดกับเจียงเซี่ยนหลี “ตอนนี้เพื่อน ๆ หลายคนก็เริ่มไปทำงานกันแล้ว เรียนด้วยกันมาตั้งสามปีครึ่ง พวกเรากำลังจะจากกันแล้ว การแยกย้ายครั้งนี้ไม่รู้ว่าวันหน้าจะได้พบกันอีกเมื่อไหร่ คืนวันเสาร์นี้ฉันอยากจัดงานเลี้ยงรุ่นสักหน่อย”
เจียงเซี่ยนหลีพยักหน้า “ดีเลย วางใจได้ ฉันไปแน่นอน”
ในวัยเยาว์ การสอบติดมหาวิทยาลัยคือความฝันสูงสุดของเธอ หลังเรียนจบ มหาวิทยาลัยจึงเป็นสถานที่ที่เธอคิดถึงตลอดไป
เวลาสามปีครึ่ง ที่นี่แบกรับช่วงวัยเยาว์ของเธอไว้ พอจะต้องจากกันแบบนี้ เธอเองก็อาลัยอาวรณ์มากเช่นกัน
……
เย็นวันเสาร์ตอนห้าโมงครึ่ง เจียงเซี่ยนหลีเดินทางมาถึงร้านอาหารที่เซียวหย่งลี่จองไว้ตรงเวลาเป๊ะ