เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 150 พี่จะปกป้องเธอเอง
นิ้วมือของเจียงเซี่ยนหลีที่กำหนังสืออยู่ ซีดขาวไปตามข้อต่อเพราะลงแรงมากเกินไป
เธอสะกดข่มพลังยุคบุพกาลในร่างกายตนเองไว้แทบไม่อยู่แล้วจริง ๆ
“อู๋เจี้ยนถิง ฉันขอร้องละ ช่วยรู้จักละอายแก่ใจหน่อยจะได้ไหม อย่ามาทำให้ฉันคลื่นไส้อยู่ตรงหน้าอีกเลย เจียงเซี่ยนฮุ่ยยังตื่นรู้ตาสว่างแล้ว นายคิดว่าฉันยังจะเหลียวมองนายด้วยสายตาดี ๆ อยู่อีกเหรอ
ไสหัวไป ซะเร็วเข้า อย่าบังคับให้ฉันต้องใช้กำลัง”
พอได้ยินเธอเอ่ยถึงเจียงเซี่ยนฮุ่ย อู๋เจี้ยนถิงก็ยิ่งปักใจเชื่อว่าตอนนี้เธอกำลังหึงหวงอยู่
เขาเอ่ยอย่างนึกว่าตนเองรักมั่นลึกซึ้ง “หลีหลี เธอก็กระจ่างดีว่าฉันจำเป็นต้องแต่งงานกับเจียงเซี่ยนฮุ่ยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ในใจฉันรักเธอเสมอมานะ ฉันรู้ว่าในใจเธอก็ยังมีฉันอยู่เหมือนกัน...”