เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 151 สาดน้ำกรด
แม้จะไม่รู้ว่าของเหลวที่บรรจุอยู่ในปืนฉีดน้ำกระบอกนี้คืออะไร แต่สัญชาตญาณกลับบอกเซี่ยงจิ่งเหวินว่า ข้างในย่อมไม่ใช่สิ่งที่ดีอย่างแน่นอน
เซี่ยงจิ่งเหวินไม่ทันได้คิด เขารีบผลักซูรุ่ยซีไปด้านข้างตามสัญชาตญาณ พร้อมกับหันหลังกลับไป ใช้แผ่นหลังของตนเองขวางเอาไว้เบื้องหน้าของซูรุ่ยซี
เซี่ยงจิ่งเหวินรู้สึกเพียงว่าแผ่นหลังเย็นวาบในคราแรก จากนั้นก็เริ่มปวดแสบปวดร้อนขึ้นมา
คนผู้นั้นคาดไม่ถึงว่าเซี่ยงจิ่งเหวินจะเอาตัวเข้ามาขวางหน้าซูรุ่ยซี จึงอดที่จะตกใจไม่ได้ จากนั้นก็หันหลังโกยอ้าววิ่งหนีไปทันที หากถูกเซี่ยงจิ่งเหวินจับได้ว่าตนคือใครแล้วนำเรื่องไปฟ้องเซี่ยงเซี่ยวเทียน ไม่แน่ว่าชีวิตน้อย ๆ ของตนคงต้องจบสิ้นลงเป็นแน่
“นี่ หยุดนะ”
ซูรุ่ยซีก้าวพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว กำลังจะไล่ตามไป ทว่าข้างหูกลับแว่วเสียงครางด้วยความเจ็บปวดของเซี่ยงจิ่งเหวินดังขึ้นกะทันหัน
ซูรุ่ยซีรีบชะงักฝีเท้าแล้วกลับมาข้างกายเซี่ยงจิ่งเหวิน นางตรวจดูแผ่นหลังของเขาอย่างละเอียด ก็เห็นว่าบนนั้นชุ่มโชกไปด้วยเลือด ที่แท้ของเหลวในปืนฉีดน้ำเมื่อครู่นี้ก็คือน้ำกรด