เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 150 ปากนายมีอะไรติดอยู่
“กลับไปเหรอ เธอเป็นบ้าไปแล้วหรือไง พวกเทวดาตกสวรรค์เหล่านั้นอาจจะยังอยู่ในโรงละครก็ได้นะ เธอไปก็เท่ากับรนหาที่ตายไม่ใช่หรือไง” เจิ้งจื่อฉีกล่าวอย่างตรงไปตรงมา
“ฉันรู้ แต่ว่า... วงดนตรีขาดฉันไม่ได้ ถ้าฉันไม่อยู่ บทเพลงต่อไปจะมีปัญหาใหญ่เกิดขึ้นแน่ ถ้าเป็นแบบนั้น มันก็จะมอบประสบการณ์การฟังที่แย่มากให้แก่ผู้ฟัง และจะสร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงต่อชื่อเสียงของวงดนตรีด้วย!” อารมณ์ของหลี่ชิ่นหย่าเริ่มพลุ่งพล่านขึ้นมาบ้าง
แบรด พิก พ่นลมหายใจออกจากรูจมูกด้วยความพูดไม่ออกอยู่บ้าง “สรุปแล้วการแสดงสำคัญ หรือว่าชีวิตของเธอสำคัญกันแน่ ทำไมเธอถึงคิดไม่ได้นะ อีกอย่าง ในฐานะเทวดา พันธกิจของเธอน่าจะเป็นความสงบสุขอันสูงส่งยิ่งกว่าของสองภพสวรรค์และมนุษย์ถึงจะถูก ทำไมต้องไปใส่ใจเรื่องพรรค์นี้ขนาดนั้นด้วยล่ะ”
หลี่ชิ่นหย่าเชิดคางขึ้นเล็กน้อยแล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “การได้เป็นเทวดา เดิมทีก็ไม่ใช่สิ่งที่ฉันปรารถนา ฉันรู้แค่ว่า ฉันรักดนตรี เพื่อดนตรีแล้ว ฉันยินดีอุทิศทุกสิ่งทุกอย่างของฉัน แม้กระทั่งชีวิต!”