0131

⬢⬢⬢

ตอนที่ 131 เสียงคำรามประหลาด

ตอนที่ออกมาจากหอสมุด ก็เป็นเวลาสองทุ่มกว่าแล้ว

นักเรียนทั้งสามคนอย่างซูรุ่ยซี ลู่เสวี่ย และกัวเส้าหานต่างคอตกด้วยความสะลึมสะลือลืมตาแทบไม่ขึ้น พากันลากฝีเท้าอันอ่อนล้าเดินขึ้นสะพานลอยเชื่อมระหว่างปราสาทสองหลังอย่างหมดเรี่ยวแรง

ขณะนั้น ดวงจันทร์สว่างดวงใหญ่ยักษ์ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าทางขวาค่อนไปข้างหน้าของพวกเขาทั้งสามคน

อาจเป็นเพราะยามนี้กำลังอยู่กลางเวหา ดวงจันทร์ดวงนั้นจึงดูใหญ่โตพอ ๆ กับกะละมังล้างหน้า แถมหลุมอุกกาบาตและแอ่งทะเลบนผิวดวงจันทร์ยังมองเห็นได้อย่างชัดเจนเป็นพิเศษ

ส่วนท้องฟ้าราตรีเหนือศีรษะก็พร่างพราวไปด้วยดวงดาว สว่างกระจ่างตาประหนึ่งเพิ่งถูกสายน้ำชะล้างมาหมาด ๆ

ใต้สะพานลอยมีเมฆขาวลอยผ่านไปอย่างเชื่องช้า ยามต้องแสงจันทร์สาดส่อง เมฆขาวเหล่านั้นกลับทอประกายสีส้มอมเหลืองนวลตา ชวนให้รู้สึกผ่อนคลายและเยียวยาจิตใจเป็นอย่างยิ่ง

“ท้องฟ้ายามค่ำคืนนี้สวยจังเลย!”

ซูรุ่ยซีหยุดเดิน มือเกาะราวสะพานลอยไว้พลางเงยหน้าขึ้นเหม่อมองดวงจันทร์กลมโตดวงนั้นอย่างเงียบสงบ