0130

⬢⬢⬢

ตอนที่ 130 คาถา

“เธอรู้ภาษาเวทมนตร์ด้วยเหรอ”

ทั้งซูรุ่ยซีและกัวเส้าหานต่างก็มีสีหน้าชะงักงันไปพร้อมกัน

ใบหน้าของหลูเสวี่ยแดงระเรื่อขึ้นเล็กน้อย เธอส่งเสียง “อืม” แผ่วเบาคำหนึ่ง ก่อนจะเอ่ยเสียงค่อยว่า

“ชาติก่อนฉันเป็นนักภาษาศาสตร์ เคยศึกษาวิจัยระบบภาษาเวทมนตร์นี้เป็นพิเศษน่ะ”

“เป็นไปได้ยังไง ต่อให้เธอเป็นนักภาษาศาสตร์ แต่ในฐานะมนุษย์ธรรมดาคนหนึ่ง มันก็ไม่มีทางที่เธอจะมีโอกาสได้เห็นหนังสือด้านนี้หรอกน่า!” กัวเส้าหานเอ่ยด้วยสีหน้าไม่เชื่อสายตา

“ขุดค้นพบมาจากซากโบสถ์ยุคกลางแห่งหนึ่งน่ะ ตอนนั้นฉันเป็นหนึ่งในสมาชิกของกลุ่มศึกษาวิจัยหนังสือโบราณ”

“งั้นเธอลองท่องคาถาบทนี้ดูสักรอบสิ”

กัวเส้าหานเอ่ยท้าทาย เพราะอย่างไรเสีย การลงมือปฏิบัติจริงก็เป็นหนทางเดียวในการพิสูจน์ความจริงนี่นา