เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 128 มาถึงครั้งแรก
“แมวขาวตัวนี้สวยจังเลย!”
ซูรุ่ยซีเอ่ยชมจากใจจริง แมวตัวนี้สวยมากจริง ๆ ขนทั่วร่างเรียบลื่นเป็นประกายเงางามดั่งผ้าไหม อีกทั้งยังขาวผุดผ่องไร้ราคี ใบหน้าของมันก็ดูจิ้มลิ้มกะทัดรัดอย่างยิ่ง ดวงตาทั้งสองข้างกระจ่างใสแจ่มชัดราวกับอัญมณีสีฟ้าครามสองเม็ด
แมวขาวก้มศีรษะลงเล็กน้อยด้วยความเขินอายอยู่บ้าง
ส่วนเสี่ยวเฮยกลับส่งเสียง “ชิ” ออกมาอย่างดูถูกยิ่ง พลางเอ่ยปากพูดอย่างเย็นชาว่า “สวยแล้วกินแทนข้าวได้หรือไงกัน!”
ซูรุ่ยซีมองเสี่ยวเฮยแวบหนึ่งอย่างพูดไม่ออก นี่นายโสดเพราะฝีมือตัวเองแท้ ๆ เลยนะ!
“เชิญตามฉันมาค่ะ” เสี่ยวไป๋เอ่ยปากพูด น้ำเสียงฟังดูอ่อนโยนยิ่ง
ซูรุ่ยซีเดินตามเธอออกจากห้องสมุด ด้านนอกเป็นทางเดินทอดยาว บริเวณสุดทางเดินมีประตูโค้งทรงกลมบานหนึ่ง แสงสีขาวส่องลอดเข้ามาจากนอกประตู
เสี่ยวไป๋เดินตรงไปยังประตูโค้งบานนั้น พอก้าวพ้นประตูโค้ง ซูรุ่ยซีก็พบว่าด้านนอกเป็นสะพานลอยฟ้า