0127

⬢⬢⬢

ตอนที่ 127 หอสมุดผู้บำเพ็ญเวท

อันน่าพยักหน้าเล็กน้อย จิบชาอีกหนึ่งคำ แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “เธอรู้ไหมว่าเส้นแสงพวกนั้นที่เห็นตอนหลับตาเมื่อกี้คืออะไร”

ซูรุ่ยซีคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็ยังคงส่ายหน้า เธอไม่รู้จริง ๆ

“นั่นคือพลังงานที่ไหลเวียนอยู่ในกาลอวกาศ”

“พลังงานเหรอคะ” ซูรุ่ยซีมองอันน่าด้วยความสงสัยอยู่บ้าง

“ตอนนี้เธอลองหลับตาลงอีกครั้ง ใช้เนตรสวรรค์ของเธอลองสังเกตดู”

ซูรุ่ยซีทำตามที่บอก เธอหลับตาลงพร้อมกับทำใจและกายให้สงบลงอย่างรวดเร็ว เพียงครู่เดียว เธอก็พบว่ารอบตัวมีเส้นสายเรืองแสงมากมายปรากฏขึ้นและกำลังไหลเวียนอยู่อย่างช้า ๆ

หลังจากมองดูอยู่ครู่หนึ่ง ซูรุ่ยซีก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น เอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจอยู่บ้าง “ทำไมในความเป็นจริงถึงมองเห็นเส้นสายเรืองแสงพวกนี้ได้ด้วยล่ะคะ”

“เพราะพลังงานพวกนี้มีอยู่ทุกหนทุกแห่ง เพียงแต่มนุษย์ปุถุชนไม่สามารถสัมผัสรับรู้ได้ก็เท่านั้น สิ่งที่เรียกว่าปราณวิญญาณฟ้าดิน ก็เป็นเพียงการพูดเปรียบเปรยถึงพลังงานชนิดนี้แบบหนึ่ง”