เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 123 เมามายคลายทุกข์
“ยกให้นายเนี่ยนะ”
เหลิ่งเยว่ซานคล้ายกับฟังผิดไป จึงมองชายหนุ่มข้างกายด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ
ชายคนนั้นหน้าตาค่อนข้างหล่อเหลา อายุราว ๆ ยี่สิบเจ็ดถึงยี่สิบแปดปี สวมชุดสูทเรียบกริบ แต่ไม่ได้ผูกเนกไท
ไม่รู้ทำไม เหลิ่งเยว่ซานถึงรู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาคนคนนี้เหลือเกิน ทว่าพอลองนึกดูจริง ๆ กลับนึกไม่ออกเสียที
ที่แท้ ชายคนนี้ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นอาหลี่ ผู้ช่วยของเซี่ยงเซี่ยวเทียน
เนื่องจากเพิ่งเสร็จธุระแถวนี้ อาหลี่จึงแวะเข้ามาดื่มสักแก้ว และเหลือบไปเห็นเหลิ่งเยว่ซานกำลังนั่งดื่มอยู่ตามลำพังที่หน้าเคาน์เตอร์บาร์พอดี
สำหรับอาหลี่แล้ว เหลิ่งเยว่ซานไม่ใช่คนแปลกหน้า เขาเคยจับตัวเหลิ่งเยว่ซานผิดไปครั้งหนึ่ง ต่อมาเซี่ยงเซี่ยวเทียนลบความทรงจำของเธอ แล้วปล่อยตัวกลับไปที่วิทยาลัย ดังนั้นตอนนี้เธอจึงจำเขาไม่ได้
“ครับ ยกให้ผม” อาหลี่พยักหน้าอย่างมั่นใจ