0122

⬢⬢⬢

ตอนที่ 122 ผู้บำเพ็ญสายเวท

ขนตายาวของเหลิ่งเยว่ซานสั่นระริกเบา ๆ อย่างไม่รู้ตัว หยาดน้ำตาใสกระจ่างสองหยดเอ่อคลออยู่ในเบ้าตา

“คุณน้าเหอคะ คุณน้าเข้าใจผิดจริง ๆ นะคะ ภาพที่คุณน้าเห็นเมื่อครู่นี้ไม่ใช่เรื่องจริงเลยแม้แต่น้อย หนูถูกคนใส่ร้ายจริง ๆ ค่ะ!”

เหอซินหลานปรายตามองเหลิ่งเยว่ซานอย่างเฉยชาแล้วกล่าว “ฉันไม่สนใจหรอกนะว่าเธอจะถูกใส่ร้ายหรือไม่ เอาเป็นว่าฉันเป็นคนรักความสะอาดทางใจ ความหมายของฉันเธอคงเข้าใจแล้วสินะ เธอไปเถอะ ที่นี่มีฉันดูแลจิ่งเหวินคนเดียวก็พอแล้ว”

เหลิ่งเยว่ซานมองไปยังเซี่ยงจิ่งเหวินเพื่อขอความช่วยเหลือ หวังว่าเขาจะช่วยพูดแก้ต่างให้ตนเองสักคำ ทว่าเซี่ยงจิ่งเหวินกลับเบือนหน้าหนี ไม่ยอมสบสายตากับเธอ

หัวใจของเหลิ่งเยว่ซานพลันราวกับร่วงดิ่งลงสู่ถ้ำน้ำแข็ง เธอรู้แก่ใจดีว่าการอธิบายใด ๆ เพิ่มเติมล้วนไร้ประโยชน์ รังแต่จะยิ่งเพิ่มความรังเกียจที่เหอซินหลานมีต่อตนเองเสียเปล่า จึงจำต้องลุกขึ้นยืนแล้วเอ่ยว่า “เช่นนั้นก็ไม่รบกวนแล้วค่ะ” จากนั้นก็เดินก้มหน้าออกจากห้องผู้ป่วยไปเงียบ ๆ

ชั่วครู่ต่อมา ประตูห้องผู้ป่วยก็ถูกผลักเปิดออกอีกครั้ง คนที่เดินเข้ามาคือหมอหน้าตาแปลกหน้าคนหนึ่ง