เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 109 ฆ่าเขาซะ
เมื่อได้ยินเสียงพูดคุยหน้าประตู ซูรุ่ยซีก็เดินจากห้องนอนมาถึงหน้าประตูเช่นกัน เธอเหลือบมองเสิ่นเยว่ด้วยความสงสัยอยู่บ้าง
“อาเยว่ เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ”
เสียงเรียก “อาเยว่” อันแสนหวานใสนี้ อดทำให้เซี่ยงจิ่งเหวินที่หลบอยู่ในมุมมืดรู้สึกหึงหวงพลุ่งพล่านขึ้นมาไม่ได้ เขารู้จักกับซูรุ่ยซีมานานขนาดนี้ ยังไม่เคยได้ยินเธอเรียกตนเองว่า “อาเหวิน” สักครั้งเลย!
ผู้ชายคนนี้ถึงกับได้รับการปฏิบัติเช่นนี้เชียวหรือ! มือของเซี่ยงจิ่งเหวินที่กำกระบองไฟฟ้าอยู่สั่นเทาขึ้นมาเบา ๆ
เสิ่นเยว่ยิ้มยกมุมปากให้ซูรุ่ยซี ในแววตาเต็มไปด้วยความอ่อนโยน
“ไม่มีอะไร คุณไม่ต้องกังวล นั่งพักในห้องสักครู่ ผมจะจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อยเดี๋ยวนี้แหละ”
ในจังหวะที่เสิ่นเยว่กำลังเสียสมาธินี้เอง จู่ ๆ เซี่ยงจิ่งเหวินก็พุ่งตัวออกมาจากมุมมืดด้านหลังของเสิ่นเยว่ ยกกระบองไฟฟ้าขึ้นแล้วฟาดลงบนแผ่นหลังของเขาอย่างแรง พร้อมกับกดสวิตช์ปล่อยกระแสไฟฟ้าไปในเวลาเดียวกัน
ได้ยินเพียงเสียงกระแสไฟฟ้าดังแปลบปลาบผ่านไป ใบหน้าทั้งหมดของเซี่ยงจิ่งเหวินพลันสว่างวาบขึ้นมา คราวนี้ดูสิว่าแกจะยังผยองได้ยังไง