0064

⬢⬢⬢

ตอนที่ 64 กลับโรงเรียน

ระหว่างทางกลับ ซูรุ่ยซีอารมณ์ดีเป็นพิเศษ

เธอเปิดกระจกรถ ยื่นมือออกไปนอกหน้าต่าง สัมผัสความรู้สึกอ่อนโยนของสายลมเย็นยามค่ำคืนในฤดูร้อนที่พัดผ่านร่องนิ้ว

แบรด พิกชะลอความเร็วรถ ยกมุมปากขึ้นแล้วหันไปมองซูรุ่ยซีแวบหนึ่ง “ดูท่าทางคุณอารมณ์ดีไม่เบาเลยนี่!”

ซูรุ่ยซียิ้มพลางรวบผมที่ถูกลมพัดจนยุ่งเล็กน้อย เอ่ยว่า “ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้วจริง ๆ ว่าอะไรคือ ‘มอบกุหลาบให้ผู้อื่น กลิ่นหอมยังติดตรึงที่มือ’”

“พูดจริง ๆ นะ คุณเหมาะจะเป็นเทวดามากเลย คุณมีหัวใจของเทวดา” แบรด พิกเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจัง

ซูรุ่ยซีหันไปมองแบรด พิก ยิ้มแล้วเอ่ยว่า “คุณเลิกเยินยอฉันได้แล้วน่า”

ความจริงแล้ว ในส่วนลึกของจิตใจซูรุ่ยซี เธอปรารถนาจะเป็นมนุษย์ธรรมดาที่มีชีวิตอยู่อย่างมั่นคงมากกว่า เธอรักโลกใบนี้ และหวังว่าตัวเองจะได้ดิ้นรนฟันฝ่าในโลกีย์วิสัยอันกว้างใหญ่นี้ จนกระทั่งถึงที่สุดแล้ว จะสำเร็จหรือล้มเหลว เธอก็ไม่ใส่ใจ สิ่งที่เธอแคร์ มีเพียงการทำให้ชีวิตเหมือนกับดาวตก ที่เคยเผาไหม้ตัวเองอย่างร้อนแรง และพาดผ่านท้องฟ้ายามค่ำคืนอย่างเจิดจรัส

แบรด พิกยักคิ้ว ไม่ได้พูดอะไรอีก