เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 63 พบโม่โม่อีกครั้ง
ซูรุ่ยซียิ้มเจื่อนพลางส่ายหน้า สองคนนี้ช่าง “ได้เงินเท่าขายผักกาดขาว แต่ดันห่วงงานระดับค้าผงขาว” จริง ๆ
“ใครบอกว่าน้ำปุ๋ยต้องไหลเข้านาตัวเองเสมอไปกันล่ะ ความรักมันมีอิสระ พวกเธอคงไม่ได้คิดจะจับคู่แจกจ่ายกันเองภายในหรอกนะ แล้วก็จิ้งอี๋ สองวันที่ฉันไม่อยู่นี่เธอถูกเสี่ยวอิ่งพาเสียคนไปแล้วนะ”
กู้เสี่ยวอิ่ง: “ฉันพาเสียตรงไหนกัน! ฉันก็แค่เป็นห่วงเรื่องความรักของหนุ่มสาวในคณะเราแค่นั้นเอง แบบนี้ก็ผิดด้วยเหรอ”
จางจิ้งอี๋: “จริง ๆ แล้วพวกเราค่อนข้างเชียร์เธอกับเซี่ยงจิ่งเหวินนะ แถมจากที่พวกเราสังเกต เขาก็ค่อนข้างมีใจให้เธออยู่เหมือนกัน ถ้าถูกเหลิ่งเยว่ซานคนนั้นแย่งไปดื้อ ๆ มันจะน่าเสียดายเกินไปหน่อยนะ! มันก็เหมือนเวลาพวกเราดูซีรีส์นั่นแหละ ถ้าเห็นพระเอกนางเอกไม่ได้ลงเอยกัน ก็จะรู้สึกปวดใจแทนพวกเขาไปเองโดยไม่รู้ตัว อารมณ์แบบนี้มันปกติมากเลย ไม่ได้ออกนอกลู่นอกทางสักนิดเลยนะ”
ซูรุ่ยซี: “ขอบคุณสำหรับความเป็นห่วงของพวกเธอนะ แต่ตอนนี้ฉันไม่มีกะจิตกะใจจะมาคิดเรื่องความรักจริง ๆ ไม่คุยกับพวกเธอแล้วล่ะ ฉันไปกินมื้อเย็นก่อนนะ”