0050

⬢⬢⬢

ตอนที่ 50 มาช้าไปหนึ่งก้าว

เซี่ยงเซี่ยวเทียนเบิกตากว้าง จ้องดวงตาสีน้ำตาลอมเทาไปที่กล้องของกลอนประตู

“ระบบจดจำม่านตาถูกต้อง” กลอนประตูส่งเสียงสังเคราะห์อิเล็กทรอนิกส์อันเย็นชา

เสียงดัง “กริ๊ก” กลอนประตูดีดออก ขอบประตูแง้มเปิดออกเป็นช่องแคบ ๆ

“ลูกพี่ นายนี่สุดยอดจริง ๆ!” ความเลื่อมใสที่ชายเลขาธิการมีต่อเซี่ยงเซี่ยวเทียนหลั่งไหลเชี่ยวกรากดั่งสายน้ำไม่ขาดสาย

“อย่าพูดมาก รีบทำงาน”

เซี่ยงเซี่ยวเทียนใช้นิ้วหัวแม่มือและนิ้วกลางมือขวาขยี้เปลือกตาทั้งสองข้าง เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง ม่านตาก็กลับคืนสู่สภาพเดิม

ชายเลขาธิการจับที่จับประตู ค่อย ๆ ดึงเปิดออกเป็นช่องกว้างราว 10 กว่าเซนติเมตร แล้วยื่นหัวชะโงกมองเข้าไปข้างใน

หญิงสาวคนหนึ่งกำลังแนบชิดอยู่ตรงมุมกำแพงฝั่งตรงข้าม เห็นได้ชัดว่าสังเกตเห็นเขา จึงกรีดร้องขึ้นด้วยความหวาดกลัว