เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 49 โจรประชิดเมือง
“หนุ่มหล่อมีปีกคนนี้ อย่าบอกนะว่าเป็นเทวดา”
อวี๋ฟางฟางจับคางตัวเองเบา ๆ ขณะที่สายตามองภาพวาด พลางขมวดคิ้วครุ่นคิดแล้วเหลือบมองเจิ้งจื่อฉีที่อยู่ข้างกาย
“อืม ยุคเรอเนซองส์มีภาพวาดแนวด้านศาสนาอยู่เป็นจำนวนมาก อัตราการปรากฏตัวของเทวดาจึงสูงมากเป็นธรรมดา”
“แล้วทำไมเด็กสาวคนนี้ถึงไม่มีปีกกันล่ะ” อวี๋ฟางฟางยื่นมือออกไปชี้ตรงด้านหลังของเด็กสาวจากระยะไกล
“นักเขียนใหญ่ก็คือนักเขียนใหญ่จริง ๆ จับจุดที่ไม่ธรรมดาของภาพนี้ได้ในพริบตาเดียวเลย” เจิ้งจื่อฉียิ้มพลางส่งสายตาชื่นชมไปทางอวี๋ฟางฟาง
เมื่อถูกเจิ้งจื่อฉีเอ่ยชมเช่นนี้ ใบหน้าของอวี๋ฟางฟางดูเหมือนจะเปล่งประกายขึ้นมาในทันที ทว่าปากกลับพูดไปเรื่อยเปื่อย “เฮ้อ เรื่องนี้คนธรรมดาทั่วไปก็ดูออกทั้งนั้นแหละน่า เธอรีบบอกฉันมาเร็วเข้า ว่าเด็กสาวคนนี้มีความเป็นมายังไงกันแน่”
“ถ้าพูดให้เข้าใจง่าย ๆ เด็กสาวคนนี้แท้จริงแล้วเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา ตอนที่เทวดาหนุ่มตนนี้ตกลงมายังโลกมนุษย์ ก็บังเอิญได้พบกับเธอ จากนั้นจึงตกหลุมรักเธอจนถอนตัวไม่ขึ้น สิ่งที่ภาพวาดนี้ถ่ายทอดออกมา ก็คือช่วงเวลาสั้น ๆ อันแสนหวานชื่นของพวกเขานั่นเอง”