เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 47 ความเป็นความตายในเส้นด้าย
“ครืด~”
โทรศัพท์มือถือในมือของซูรุ่ยซีสั่นขึ้นมาอย่างกะทันหัน ทั้งร่างสะดุ้งสุดตัวราวกับถูกไฟช็อต เกือบจะโยนโทรศัพท์ทิ้งลงพื้น
ตายแน่ คราวนี้ต้องถูกเซี่ยงเซี่ยวเทียนจับได้แน่ ๆ ! ซูรุ่ยซีเหมือนละมั่งที่ถูกเสือดาวต้อนจนจนมุม หลับตาลงอย่างสิ้นหวัง ยอมจำนนรอรับความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามา
“นายได้ยินไหม” ใบหูของเซี่ยงเซี่ยวเทียนกระตุกตามสัญชาตญาณ
“ได้ยินอะไรครับ” เลขาฯ ชายถามอย่างไม่เข้าใจ
“เสียงโทรศัพท์สั่น” เซี่ยงเซี่ยวเทียนกล่าวด้วยความมั่นใจอย่างยิ่ง
“โทรศัพท์สั่นหรือครับ” เลขาฯ ชายพึมพำทวนคำ พลางล้วงโทรศัพท์ของตัวเองออกมาจากกระเป๋ากางเกง กดเปิดหน้าจอดูกล่าวว่า “โทรศัพท์ผมไม่มีข้อความใหม่เลยครับ”
“ไม่ใช่ของนาย หรือว่าในห้องทำงานนี้จะมีคนอื่นอยู่อีก” สายตาของเซี่ยงเซี่ยวเทียนเริ่มกวาดมองค้นหาไปทั่วห้องทำงาน