0046

⬢⬢⬢

ตอนที่ 46 บุกถ้ำเสือ

คิดมาถึงตรงนี้ นิ้วหัวแม่มือขวาของซูรุ่ยซีก็แนบเข้ากับร่องด้านหลังจี้คริสตัล กระแสไฟฟ้าอุ่นวาบแล่นผ่านเข้าสู่ผิวหนังของนิ้วหัวแม่มือทันที ซูรุ่ยซีรู้สึกได้เลือนรางว่าจี้คริสตัลเปล่งแสงสีน้ำเงินเข้มจาง ๆ ออกมา

เมื่อมองไปที่เซี่ยงจิ่งเหวินอีกครั้ง ก็เห็นเพียงดวงตาของเขากำลังจ้องมองจี้คริสตัลตรงหน้าอกของซูรุ่ยซีนิ่งค้าง สีหน้าบนใบหน้าก็เปลี่ยนเป็นเหม่อลอยไร้ความรู้สึก

ดูท่าคริสตัลสะกดจิตจะได้ผลแล้ว ควรจะป้อนข้อมูลอะไรให้เขาดีนะ

ซูรุ่ยซีกวาดสายตาไปอย่างไม่ตั้งใจจนสะดุดเข้ากับตะกร้าหน้ารถจักรยานของจิ่งเหวิน ตรงนั้นมีหนังสือ "ประวัติศาสตร์ศิลปะจีนและตะวันตก" เล่มหนาวางอยู่ ใช่แล้ว ทำไมไม่บอกว่าตัวเองเป็นอาจารย์สอนประวัติศาสตร์ศิลปะเสียเลยล่ะ

ซูรุ่ยซีกระแอมเบา ๆ พลางจับจ้องดวงตาทั้งสองข้างของเซี่ยงจิ่งเหวินเขม็ง แล้วลองเอ่ยปากหยั่งเชิงว่า “นี่ ฉันเป็นอาจารย์สอนประวัติศาสตร์ศิลปะของเธอนะ จำได้ไหม”

พลันเห็นในแววตาของเซี่ยงจิ่งเหวินคล้ายมีประกายคลื่นไหววูบหนึ่ง จากนั้นเขาก็ค้อมศีรษะให้ซูรุ่ยซีอย่างนอบน้อมยิ่ง “สวัสดีครับอาจารย์หลิว!”