ตอนที่ 242 เธอฟื้นขึ้นมาดูแม่หน่อยได้ไหม?

แม่หูร้องไห้จนพูดไม่ออก มองดูแผ่นหลังอันเด็ดเดี่ยวของซูซวี่ซวี่ หัวใจเจ็บปวดราวกับถูกใครบางคนแทงด้วยมีดอย่างแรง

อาชญากรสิ้นคิดหลายคนซาบซึ้งใจจนถึงกับปรบมือขึ้นมา

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ดีสิ! เธอยืนอยู่เฉย ๆ ให้ฉันยิงสองนัด จากนั้นเธอก็กระโดดลงไป เป็นไงล่ะ?”

ข้อเรียกร้องจะมากเกินไปเพียงใด ซูซวี่ซวี่ก็ตอบตกลงโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

“ขอเพียงพวกนายปล่อยเด็กของฉันไป ได้! ฉันยอม”

คนพวกนั้นหัวเราะเสียงดังยิ่งขึ้น ถึงขั้นหัวเราะจนน้ำตาเล็ด

“มันคุ้มกันเหรอ? เธอดูคนข้างหลังเธอสิ จุ๊ จุ๊ จุ๊ พวกเราจะหนีรอดไปได้เหรอ? คิดว่าพวกเราโง่หรือไง?

ถอยหลังไปให้พ่อเดี๋ยวนี้! ไม่อย่างนั้นเธอดูดาบในมือฉันสิ พร้อมจะออกแรงได้ทุกเมื่อ