กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
หูตี๋ดูออกแต่ไม่พูดอะไร นำตัวซูซวี่ซวี่ออกไปข้างนอก มุ่งหน้าไปยังสหกรณ์จัดจำหน่าย เตรียมจะซื้อประทัดมาเล่น
ซูซวี่ซวี่มองดูของในมือแล้วหัวเราะร่า เธอชอบเล่นของพวกนี้อยู่แล้ว รู้สึกว่ามันน่าสนุกดีจริง ๆ
“หูตี๋ รอบนี้นายมีวันหยุดกี่วันเหรอ”
หัวข้อนี้ทำให้หูตี๋เงียบไป ซูซวี่ซวี่เองก็รู้ว่าแจ้งเตือนเมื่อไรก็ต้องออกเดินทางทันที แต่ก็ยังถามออกไปด้วยความคาดหวัง
เมื่อเห็นท่าทางเงียบขรึมของหูตี๋ ซูซวี่ซวี่ก็เข้าใจได้ทันที
“ไม่เป็นไรหรอก ได้เวลาเท่าไรไม่สำคัญ ไปเถอะ พวกเราสองคนไปเดินเล่นกันดีกว่า”
“ซวี่ซวี่ ฉันขอโทษนะ”
ซูซวี่ซวี่ไม่เข้าใจว่าทำไมหูตี๋ถึงกล่าวขอโทษกะทันหัน “นายจะขอโทษทำไมกัน นายปกป้องบ้านเมือง ฉันภูมิใจมากนะ