กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เอาละ ไป ๆๆ ให้แม่แกปลุกซวี่ซวี่แต่เช้าตรู่จนไม่ได้พักผ่อนให้ดี พาซวี่ซวี่ไปนอนต่อยามเช้าไป”
หูตี๋ลูบปลายจมูก จูงมือซูซวี่ซวี่ขึ้นไปชั้นบน
พอมาถึงห้อง หูตี๋ก็คุกเข่าลงดังตุ้บ "ขอโทษนะซวี่ซวี่ ฉันไม่ได้ตั้งใจจริงๆ ฉันแค่เจตจำนงอยากให้เธอมีความสุขเท่านั้น"
การกระทำรวดเร็วเกินไปจนซูซวี่ซวี่ยังไม่ทันได้มีปฏิกิริยาตอบสนอง หูตี๋ก็คุกเข่าลงไปดังตุ้บเสียแล้ว
“นี่ ๆๆ นายลุกขึ้นมาเลยนะ ฉันกลัวจะอายุสั้น”
ซูซวี่ซวี่รีบเบี่ยงตัวหลบไปด้านข้าง “ฉันไม่ได้โทษนายแล้ว อีกอย่าง พ่อก็สั่งสอนนายไปแล้วไม่ใช่เหรอ รีบลุกขึ้นมาเถอะ”
หูตี๋สังเกตดูซูซวี่ซวี่อย่างละเอียด เมื่อเห็นว่าเธอไม่ได้โกรธเคืองเขาแล้วจริง ๆ จึงค่อยลุกขึ้น