กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อเห็นแม่หูเล่าเรื่องราวในปีเหล่านั้นออกมา ซูซวี่ซวี่ก็อดตกใจไม่ได้
แม่สามีของเธอในตอนนั้นก็ใจกล้าบ้าบิ่นขนาดนี้เลยเหรอ
เธอหันไปมองพ่อหู ก็เห็นเขาพยักหน้าอย่างจริงจัง “ใช่แล้ว เพราะงั้นเธอไม่ต้องมีภาระทางใจอะไรกันหรอก”
ซูซวี่ซวี่พยักหน้ารับคำ เธอเริ่มรู้สึกง่วงขึ้นมา ก่อนหน้านี้ที่นอนเยอะ เธอคิดไปเองแค่ว่าตัวเองขี้เกียจขึ้น
ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าไม่ใช่เธอที่มีปัญหา
เมื่อคนอื่นเห็นเธอหาว ก็พากันบอกให้รีบไปพักผ่อนสักหน่อย เดี๋ยวถึงเวลาข้าวค่อยเรียกเธอ
ซูซวี่ซวี่ก็ง่วงอยู่พอดี เธอพยักหน้าแล้วไปนอน การสอบของพวกเธอเลิกเร็ว
คิดดูแล้วก็เพิ่งจะบ่ายสามโมง ซูซวี่ซวี่ยังนอนได้อีกสองชั่วโมงก่อนตื่น