กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เธอฉลาดมากนะเนี่ย เรื่องแค่นี้ก็ยังมองออกด้วย”
ซูซวี่ซวี่หมดคำจะพูด ชัดเจนว่าพวกเขานั่นแหละที่แสดงออกโจ่งแจ้งเกินไป “ผู้บังคับกองพันคะ พวกคุณต่างหากที่มองฉันเป็นคนโง่ ฉันขอถามหน่อยเถอะว่าตอนนี้ในตำบลมีสักกี่คนกันที่ได้รับการจัดสรรบ้านพักน่ะ”
เรื่องนี้เว่ยฉางหลินไม่อาจโต้แย้งได้เลย มันเป็นเช่นนั้นจริง ๆ แทบไม่มีใครได้รับสิทธิพิเศษแบบนี้ และเธอก็ยังมีอิสระมากทีเดียว
“เอาเถอะ เดินทางเหน็ดเหนื่อยติดต่อกันมาหลายวัน พวกนายไปที่ห้องครัวให้ลุงทำอะไรให้กินไป แล้วจะได้รีบไปพักผ่อนแต่หัวค่ำ”
ทั้งสองสามคนก็หิวกันแล้วจริง ๆ ตอนพวกเขากลับมาฟ้าก็แทบจะมืดแล้ว เฮ่อชิงเสวียนจึงพาพวกเธอไปยังห้องครัว