ตอนที่ 170 ความรู้สึกตอนได้ลองมันดีมากนะ

หูตี๋มองดูเด็กสาวที่อันตรธานหายไปต่อหน้าต่อตา ดวงตาเบิกกว้างราวกับกระดิ่งทองเหลือง ลืมไปได้อย่างไรกันว่าภรรยาของเขายังมีมิติอยู่อีกแห่งหนึ่ง

เขาทำหน้ามุ่ยล้มตัวลงนอนบนเตียงคนเดียว ข่มไฟโทสะที่อัดอั้นไว้แล้วเข้าสู่นิทรา

ซูซวี่ซวี่หลังจากเข้าไปในมิติแล้วถึงได้ถอนหายใจโล่งอก เธออยู่ในมิตินานพอสมควร จากนั้นจึงออกมา

เมื่อมองดูชายหนุ่มที่หลับสนิท ซูซวี่ซวี่ก็เดินเข้าไปหาอย่างขบขัน จุมพิตลงบนริมฝีปากของเขาเบา ๆ หนึ่งที แล้วเตรียมตัวจะออกไปข้างนอก

ปรากฏว่ามือกลับถูกหูตี๋คว้าเอาไว้แน่น พริบตาที่พลิกตัว ซูซวี่ซวี่ก็ถูกหูตี๋โอบรัดกักขังไว้ในอ้อมอก

“ภรรยา นอนเป็นเพื่อนฉันสักพักสิ ง่วงนิดหน่อย”