ตอนที่ 157 เป็นอะไรไป? ต้องจูงมือถึงจะเดินได้เหรอ?

“ซวี่ซวี่ เธอสุดยอดไปเลยจริง ๆ รอพวกเราได้หยุดพักเมื่อไหร่ พวกเราก็จะไปดูที่พักของเธอเหมือนกัน”

“ยินดีต้อนรับตลอดเวลาเลย!”

พูดจบก็ไม่รบกวนทั้งสองคนอีก ตัวเองจึงกลับไปที่ลานบ้านก่อน

เธอเก็บข้าวของสักหน่อย จะไม่ทิ้งอะไรไว้เลยก็ไม่ได้ เธอยังต้องกลับมาอีก มองดูของที่เก็บเรียบร้อยแล้ว ซูซวี่ซวี่ก็เก็บเข้าไปในมิติก่อน

โดยเฉพาะเสื้อผ้า ซูซวี่ซวี่เก็บไว้ในมิติ จะเปลี่ยนเมื่อไหร่ก็ได้ ไปไหนก็สะดวก

มองดูห้องที่โล่งไปถนัดตา ซูซวี่ซวี่ก็พอใจ รอทั้งสองคนกลับมา คืนนี้เธอก็เตรียมจะกลับตำบลแล้ว

รอจนเสียงกระดิ่งเลิกงานดังขึ้น ไม่นานทั้งสองคนก็กลับมา พวกเขาเห็นซูซวี่ซวี่ยังอยู่บ้านก็ค่อนข้างแปลกใจอยู่บ้าง