ตอนที่ 156 ไม่มีรางวัลเหรอ?

“ไปเถอะ ฉันก็ไม่ได้สังเกตเหมือนกัน เช็ดกับแขนเสื้อนาย คืนให้แล้วนะ”

หูตี๋หลุดขำ พลางจับมือซูซวี่ซวี่เดินไปยังโรงงานเครื่องจักร เมื่อคุณตายามเฝ้าประตูเห็นมือที่กุมกันแน่นของคนทั้งคู่

ก็เผยรอยยิ้มพึงพอใจออกมา เสียงหัวเราะฮ่า ๆ ดังลั่นจนทั้งสองคนที่เดินห่างออกไปแล้วยังได้ยิน

ซูซวี่ซวี่หน้าดำมืดไปหมด ตอนที่กำลังจะเข้าประตู เธอก็พยายามสะบัดให้หลุดจากฝ่ามือใหญ่ของหูตี๋ แต่ผลลัพธ์คือหมอนี่กลับยิ่งกุมแน่นกว่าเดิม

จนทำให้เธอไม่กล้าแม้แต่จะสบตากับคุณตายามเฝ้าประตู แทบอยากจะมุดลงไปในดินเสียให้ได้

เธอตวัดสายตามองหูตี๋ หูตี๋กลั้นยิ้มมุมปากแทบไม่อยู่ ซูซวี่ซวี่จึงฟาดฝ่ามือลงบนมือเขาไปฉาดหนึ่ง

“รีบปล่อยเลยนะ คนเยอะแยะขนาดนี้ นายทำอะไรเนี่ย!”