ตอนที่ 146 ไหน ๆ ฉันก็มาถึงที่แล้ว

แบบนี้ก็ยอดเยี่ยมไปเลย ซูซวี่ซวี่พยักหน้าอย่างพึงพอใจ

“อืม ผู้บังคับกองพันรู้ความขึ้นแล้ว”

สิ้นเสียง สายตาค้อนวงใหญ่ก็ตวัดส่งมา ซูซวี่ซวี่ยิ้มร่าอย่างทะเล้น

ทั้งสองคนรีบตรงไปที่นั่น แล้วก็เป็นจริงดังคาด เมื่อมองดูคลังสินค้าที่มีรถคันใหญ่จอดอยู่นับไม่ถ้วน ซูซวี่ซวี่ก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ

เพียงจิตเจตนาเดียว ทุกอย่างก็ผ่านพ้นไปแล้วอย่างรวดเร็ว ซูซวี่ซวี่เตรียมจะพักผ่อนสักหนึ่งคืน โดยหลักแล้วคือรอให้หลี่เจี้ยนได้พักผ่อน

เขาขับรถมาตลอดทาง ขืนเป็นแบบนี้ต่อไปคงไม่ไหว

พอกลับมาถึงห้องทำงานของผู้บังคับกองพัน ซูซวี่ซวี่ก็เอ่ยปากขึ้นมาทันที

“ผู้บังคับกองพัน คุณรู้จักหูตี๋ไหม”

เว่ยฉางหลินไม่ค่อยเข้าใจความหมายเท่าไรนัก แต่ก็ยังตอบกลับไป “รู้จักสิ ฉันเห็นเขามาตั้งแต่เด็ก มีอะไรหรือ เขาทำให้เธอไม่พอใจเหรอ อยากให้ซ้อมสักยกไหม”

ซูซวี่ซวี่ “......”