ตอนที่ 145 ได้จริงเหรอ?

พอย่างพ้นออกมาจนไม่มีคนแล้ว ซูซวี่ซวี่ถึงค่อยเอ่ยปาก

“ฉันต้องไปฐานปฏิบัติการสักเที่ยว อีกสองวันก็กลับมาแล้ว วันนี้ที่มาก็เพื่อบอกนายเรื่องนี้นี่แหละ”

หูตี๋ดีใจมาก การที่ซูซวี่ซวี่เป็นฝ่ายบอกเขาเองก่อน ย่อมแสดงว่าความพยายามของตนเห็นผลแล้ว เขายิ้มร่าเหมือนคนซื่อบื้อไม่มีผิด

ทว่าเขายังคงมองซูซวี่ซวี่ด้วยความกังวลพลางเอ่ยถาม “มีธุระอะไรหรือเปล่า ถ้าต้องการฉันละก็ บอกได้เต็มที่เลยนะ”

ซูซวี่ซวี่ยิ้มบาง ๆ “ไม่มีอะไรหรอก ฉันแค่ไปส่งของน่ะ อีกอย่าง เรื่องอันตรายก็ไม่ถึงคิวฉันต้องออกหน้าหรอก”

ทั้งสองคุยไปหัวเราะไปขณะเดินไปยังหน้าประตูโรงงาน “ไปกี่วันเหรอ”

“สักสองสามวันมั้ง พอกลับมาก็คงพอดี ช่วงหลบหนาวก็น่าจะใกล้หมดแล้ว ถึงตอนนั้นก็มีงานให้ทำแล้วล่ะ”