เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เธอขยี้ตา ไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเท่าไร จึงชี้นิ้วไปทางคลังสินค้าแล้วถามถานอันหลี่
“คุณอาถานคะ นี่มัน... หมดแล้วเหรอ”
ถานอันหลี่แย้มยิ้มพลางกล่าว “อืม เหลือไว้ให้ทางเราแค่ส่วนหนึ่งเท่านั้น กำลังเตรียมจะไปจัดซื้อเพิ่มอยู่เลย ธัญพืชพวกนั้นของเธอ เธอก็น่าจะรู้อยู่แล้วนี่
พอกินลงไปแล้วจะรู้สึกสบายไปทั้งตัว พวกเราก็เลยส่งไปที่ชายแดนทั้งหมด ทางโน้นหนาวกว่า พอกินของพวกนี้แล้วร่างกายจะอบอุ่นไปทั่วร่าง
มีสรรพคุณน่าอัศจรรย์ คนอื่นก็จะได้ไม่กล้าเหิมเกริมไม่ใช่หรือไง”
ซูซวี่ซวี่เข้าใจในทันที ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง ตอนนี้ธัญพืชในมิติของเธอมีเยอะมากจริง ๆ
“ตกลงค่ะ แล้วมีคลังสินค้ากี่หลังคะ ของฉันมีค่อนข้างเยอะเลย”
ถานอันหลี่ไม่รู้เลยว่าคำว่าเยอะที่ซูซวี่ซวี่พูดนั้นมีมากแค่ไหน จึงพยักหน้าอย่างมั่นอกมั่นใจ