กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“ขอบคุณนะสหายเฮ่อ ไม่ต้องรบกวนหรอก ฉันเดินไปหาพวกเขาเองก็พอแล้ว พวกเราต้องเตรียมตัวออกเดินทางกลับแล้วล่ะ”
เฮ่อฮุ่ยมองใบหน้าของซูซวี่ซวี่ แล้วมองคนที่กำลังวิ่งอยู่ เฮ่อฮุ่ยรู้สึกคันไม้คันมือขึ้นมาบ้างแล้ว
ซูซวี่ซวี่ “......”
รสนิยมความชอบอะไรกันเนี่ย
ก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าว ปกป้องใบหน้าน้อย ๆ ของฉัน
“ไม่ได้นะ! เดี๋ยวบีบจนแดงหมด” ซูซวี่ซวี่เอ่ยขึ้นมาอย่างน่าสงสาร
เฮ่อฮุ่ยยิ่งอดใจไม่ไหว สัมผัสบนใบหน้าของเด็กคนนี้ดีกว่าพวกทหารหญิงคนอื่นเสียอีก
“ฮ่า ๆ ไม่เป็นไรหรอก กลัวว่าเธอจะไม่รู้ทาง ฉันเดินไปส่งเธอก็ยังทันเวลาอยู่”
ซูซวี่ซวี่เห็นว่าเกลี้ยกล่อมไม่สำเร็จ จึงไม่ได้พูดอะไรกันต่อ เดินตามหลังเฮ่อฮุ่ยไปข้างหน้า