ตอนที่ 100 แค่เพื่อจะสารภาพรักกับเธอเนี่ยนะ?

ซูซวี่ซวี่มองดูซูเหยาเหยาเสแสร้งอยู่อย่างนั้น หล่อนไม่ได้เอะอะก็เรียกเธอว่านังสารเลวตัวน้อยแล้ว “เอาเถอะ มีอะไรกันอยากให้ช่วยก็เรียกฉันนะ

ยังไงซะพวกเราสองคนก็เป็นพี่น้องกัน แม้ว่าพ่อหน้าหนาของเธอจะฆ่าพ่อแม่ฉันไปแล้ว แต่ถ้าเธอมีเรื่องอะไรกัน ฉันก็จะไม่นิ่งดูดายหรอก”

ซูเหยาเหยาหัวเราะแห้ง ๆ ออกมาสองเสียง “อืม ฉันไปก่อนนะ!”

พูดจบก็วิ่งหนีไปอย่างกับเอาชีวิตรอด ซูซวี่ซวี่กระตุกยิ้มมุมปาก มองดูพานอี้ฝานที่กำลังออกจากประตู พยักหน้าให้กัน ทั้งสองไม่ได้เอ่ยคำพูดใดให้มากความ

หลังจากพูดคุยกันเมื่อคืนนี้ ตอนนี้ซูซวี่ซวี่มองดูทุกคนในเรือนเยาวชนปัญญาชนด้วยความระแวดระวัง ชะตาชีวิตที่ถูกมือคู่หนึ่งบงการแบบนี้